Rozświetlające wrażenia oczu w ciemności: ciekawy przypadek jednej Victorii Bloom

Na wypadek, gdybyście to przegapili, platformowa gra roguelite Eyes in the Dark: The Curious Case of One Victoria Bloom została wydana w zeszłym tygodniu. Ujawnienie gry przykuło moją uwagę dzięki uderzającemu ukierunkowaniu artystycznemu i wyjątkowej rozgrywce. Spędziłem ostatnie kilka dni walcząc z ciemnością jako tytułowa Victoria Bloom, przedwcześnie rozwinięta młoda dziewczyna przeszukująca dom swoich przodków w poszukiwaniu zaginionego wujka po tym, jak został on opanowany przez potwory cienia. Uzbrojony w potężną latarkę, będziesz walczył z żywą ciemnością w ciągle zmieniającej się rezydencji przesiąkniętej tajemnicami i sekretami.

Cieszę się z gry, ale zajęło mi to więcej czasu, niż chciałbym przyzwyczaić się do jej dziwnego schematu sterowania. Gra Eyes in the Dark działa jak strzelanka z dwoma drążkami, a gracze używają lewego drążka do poruszania się, a prawego do wycelowania automatycznie niszczącej wiązki latarki. Z zajętymi kciukami skakanie odbywa się na prawym spuście. Lewy spust wystrzeliwuje pomocniczą broń z procy, a trafienie w lewy zderzak powoduje unik.

To niekonwencjonalna konfiguracja, która sprawia wrażenie poklepywania głowy i masowania brzucha, głównie dlatego, że jestem przyzwyczajony do uderzania w przycisk twarzy, a mianowicie A, aby skoczyć. Jest to prawdopodobnie najlepsze podejście, biorąc pod uwagę sposób, w jaki działa celowanie, ale spodziewaj się, że poczujesz się, jakbyś drapał kontroler, gdy niezręcznie przeskakujesz przez etapy w pierwszych kilku biegach. Nawet po zaaklimatyzowaniu się, wciąż mam chwile, gdy chcę traktować przycisk skoku, jakbym włączał latarkę, co powoduje, że skaczę po całym miejscu jak idiota.

Nawigacja i postępy Eyes in the Dark przypominają mi o wczesnych latach renesans roguelike, taki jak The Binding of Issac lub, dla głębszego cięcia, Our Darker Purpose. Gracze przemierzają części domu, takie jak foyer, strych lub ogród, z których każdy zawiera labirynty sklepów, pokoje ulepszeń i bitwę z bossem, która daje klucz do odblokowania następnego obszaru. Pokonywanie wrogów nagradza iskry, walutę używaną do ulepszania latarki, procy i zwrotności. Te ulepszenia resetują się po każdym uruchomieniu; zdobywanie stałych ulepszeń wymaga wydawania wiedzy, zasobu zgromadzonego po oczyszczeniu strefy, w oparciu o twoje osiągnięcia i wydajność.

Jeśli grałeś w roguelike w ostatniej dekadzie, Eyes in the Dark jest dość proste, co ułatwia wskoczenie, ale także jest bardziej powtarzalne. Walka z tymi samymi bossami i ponowne uruchamianie małych stref tracą swój blask po kilku godzinach, a widziałem już powtarzające się przypadki losowo zaaranżowanych pomieszczeń. Wciąż jednak odblokowuję części posiadłości, więc nie widziałem wszystkich lokacji, które gra ma do zaoferowania. Na szczęście Eyes in the Dark jest przyjemny dla oczu dzięki uroczemu czarno-białemu stylowi artystycznemu, który jest ostry pomimo ograniczonej palety. Ścieżka dźwiękowa chiptune, która ma optymistyczną atmosferę zręcznościową, wydaje się zaskakująco odpowiednia, biorąc pod uwagę otoczenie inspirowane wiktoriańskim stylem.

W typowym roguelitowym stylu machanie latarką, aby spalić potwory i usunąć mgły ciemności, wydaje się solidne, ale początkowo ograniczone. Biznes nabiera tempa, gdy zdobędziesz więcej ulepszeń. Na przykład wyposażenie latarki w różne żarówki zmienia charakter jej mocy. Do tej pory wyposażyłem żarówki, które wytwarzały promień podobny do kropli, który spowalnia nadlatujące pociski, taki, który skupia promień jak miecz świetlny, i, na podobnej zasadzie, emitujący światło na przeciwległym końcu, aby uczynić go Darthem Latarka z podwójnym ostrzem w stylu Maula. W grze, w której pomysłowo używa się latarki, prawie źle się czuję, mówiąc, że moja ulubiona żarówka to taka, która szybko strzela kulami świetlnymi jak karabin maszynowy. Ale podoba mi się strzelająca żarówka, a coś w jej zachowaniu przypomina mi pierwotną broń Cave Story. To komplement.

Twoja proca służy jako broń pociskowa o ograniczonym użyciu, która rzuca zapalonymi pociskami, które zmieniają się w zależności od tego, w co się wyposażysz. To przydatna kopia zapasowa do kontroli tłumu, a moje ulubione to bomby wiśniowe, które oślepiają cele i petardy, które eksplodują na mniejsze pociski. Ulepszenia ruchu obejmują wiecznie przydatny podwójny skok, buty, które pozwalają spowolnić i sterować zjazdem (kolejne dobre rozwiązanie) oraz bardziej ogólne wzmocnienia, takie jak zwiększona prędkość.

Odblokowanie dodatkowych miejsc ulepszeń do przenoszenia wielu ulepszeń może zmienić Victorię w zabawny, gaszący cień terminator, dlatego jestem przygnębiony, że nadal wszystko straciła po ukończeniu pierwszego rozdziału gry. Zakładam, że tak będzie w przypadku każdego nowego rozdziału, co sprawia, że ​​obawiam się, że po tak ciężkiej pracy nad stworzeniem idealnego zestawu umiejętności będę musiał wielokrotnie zaczynać od zera.

Pomimo tych niedociągnięć, wciąż mam coraz większe trudności z odrzuceniem Eyes in the Dark. Ma w swoim projekcie staroświecki urok zręcznościowy i czułem niezaprzeczalną potrzebę rozpoczęcia biegania za biegiem, nawet jeśli oznacza to ponowne powolne narastanie umiejętności. Jasne, te gry są dla mnie chlebem powszednim, ale lubię kreatywne podejście do walki. Chociaż może to być stosunkowo proste, umiejętne unikanie plam cieni i umiejętne odstraszanie potworów moim światłem jest satysfakcjonujące, a wyzwanie ma wystarczająco dużo ugryzień, aby akcja była angażująca. Planuję się tego trzymać i widzę, że się zobowiązuję, dopóki w końcu nie znajdę uśpionego w cieniu wujka Victorii.

Nadaj wygląd Eyes in the Dark, jeśli jesteś pomiędzy wielkimi grami i masz ochotę na solidne wrażenia z gry w roguelite. Niestety gra jest dostępna tylko na PC (zarówno Steam, jak i Epic Store). Eyes in the Dark będzie kołysać się w szczególności na Switchu, więc właściciele Steam Deck dobrze zrobią, aby sprawdzić, czy można je odtwarzać na urządzeniu. W międzyczasie będę kontynuował trekking i nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, czy podróż Victorii będzie jaśniejsza.