Recenzja Windjammers 2 – Zanikający zastrzyk adrenaliny

Windjammers 2 daje fanom popularnej gry zręcznościowej dokładnie to, czego chcą: więcej Windjammers. Poza ostrym graficznym liftingiem i kilkoma nowymi konkurentami i arenami, nie oczekuj, że znajdziesz wiele do gryzienia po kilkukrotnym uderzeniu w płytę. Ten sport nadal wymaga refleksu, ale zabawa słabnie po kilku rundach na korcie.

Windjammers stawia dwóch graczy przeciwko sobie w ekstrawaganckiej wersji cymbergaja. Strzelacie do siebie dyskami, próbując przebić go przez bramkę po stronie przeciwnika; możesz również zdobywać punkty, jeśli dysk dotknie ziemi na korcie, jak w tenisie. Przejście dysku obok przeciwnika wymaga wykonania szeregu szalenie niewiarygodnych strzałów, które odbijają się od ścian lub owijają wokół kortu w płonące pętle. Windjammers 2 dobrze kontroluje, a ja uwielbiam używać zakrzywionych strzałów i innych sztuczek, aby oszukać moich przeciwników, aby zygnęli tam, gdzie powinni byli zapaść.

Mimo prostej okleiny gra ma poziom głębi w grze walki, więc wolałbym, żeby nie miała bardziej rozbudowanego samouczka. Windjammers 2 ma wiele ruchów i niuansów, które tryb samouczka wyraźnie wyjaśnia za pomocą statycznych slajdów. Zapisywanie stron poleceń przycisków w pamięci przed rozpoczęciem meczu nie jest ani zabawne, ani efektywne, i nie ma możliwości uzyskania dostępu do listy ruchów w menu pauzy. Kilka razy zapomniałem, jak wykonać przydatny manewr i musiałem zdecydować, czy zejść z drabiny arkadowej, aby odświeżyć pamięć, czy dalej lecieć na oślep. Nowoczesne bijatyki przeszły długą drogę do pokładowych graczy, dostarczając instrukcji oraz kontekstu, w jaki sposób i dlaczego należy wykonać ruch. Windjammers 2 potrzebuje czegoś podobnego, ponieważ bycie unicestwianym w meczach i poczucie, że nie mam świetnego zasobu, by móc się na mnie nosić na początku.

Lista zawiera powracające imiona i nowicjuszy, z których każdy ma różnice w szybkości/sile i dedykowane ruchy specjalne. Moimi faworytami są Sammy Ho, który wystrzeliwuje teleportujący dysk, który dezorientuje przeciwników, oraz Jao Raposa, którego czysta prędkość czyni go maszyną do poruszania się. Mecze są w dużej mierze zbalansowane bez względu na to, z którą parą rywalizują konkurenci, ale walka z procesorem w krótkim trybie zręcznościowym jest wyzwaniem do punktu frustracji, nawet w trybie łatwym. Nawet gdy znalazłem wyraźny otwór, sztuczna inteligencja często blokowała moje strzały, bez względu na to, jak były fantazyjne lub zginające umysł. Nie jest to zupełnie nowe dla Windjammers, ale czasami rezygnowałem ze strategicznego ustawiania strzałów i uciekałem się do serwowania w dowolny sposób, dopóki nie strzeliłem szczęśliwego gola. Mimo to trudno zaprzeczyć zabawnej, powodującej pot intensywności długiej woleja w tę i z powrotem oraz triumfowi potykania przeciwnika o punkt.

Areny nie różnią się zbytnio od siebie poza grafiką, ale kilka sportowych sztuczek. Najbardziej podoba mi się scena kasynowa, która regularnie zmienia wartość punktową celu w stylu ruletki, dodając przebiegłą warstwę szczęścia i nieprzewidywalności. Doceniam również żywą prezentację inspirowaną latami 90. i optymistyczną ścieżkę dźwiękową.

Choć przyjemny, Windjammers 2 to czysty pakiet. Podstawowe tryby arcade, online i versus nie angażowały mnie na dłuższą metę. I jest zauważalny brak nagród, postaci lub kosmetyków do odblokowania, nad którymi można pracować. Jedynymi zachętami są prawa do chwalenia się i dominacja w tabeli liderów. Akcja najlepiej jest oglądać w krótkich seriach, najlepiej przeciwko znajomym w lokalnym lub nieznajomym online. Szanuję to oldschoolowe podejście jako starszy gracz, ale trudno mi było pozostać zmotywowanym, kiedy wszystko, czego mogłem oczekiwać od wygrania wyczerpującej rundy, to poklepanie po plecach i „dobra robota!”

Windjammers 2 to przyjemny powrót, który udowadnia, że ​​jego wyjątkowy sport wciąż jest świetny, ale dreszczyk emocji jest ulotny. Cieszę się, że wraca; Szkoda tylko, że nie dało mi więcej powodów do częstszego wchodzenia na kort.