Transport towaru z drogi łączącej prywatną do parku magazynowego, usługa GTA

Trybunał Apelacyjny ds. Ceł, Akcyzy i Podatku od Usług (Trybunał) w Kalkucie wydał istotne orzeczenie, uchylając roszczenie dotyczące podatku od usług w odniesieniu do usług przeładunku towarów w sprawie Usha Martin Limited przeciwko Komisji organów celnych centralnych. Decyzja ta zapewnia jasność w zakresie klasyfikacji usług i stosowania podatku od usług w przypadkach obejmujących łączenie usług.

Kontekst

Usha Martin Limited (wnoszący odwołanie nr 1) i M/s Bhadoria Transport Company (wnoszący odwołanie nr 2) byli zaangażowani w umowę, na mocy której wnoszący odwołanie nr 2 świadczył usługi transportu towarowego. Usługi te obejmowały załadunek i przewóz materiałów z prywatnej linii kolejowej na plac składowy. Chociaż wnoszący odwołanie nr 1 początkowo płacił podatek od usług jako agencja transportu towarów (GTA), obowiązek podatkowy został później przeniesiony do kategorii usług obsługi towarów, zgodnie z instrukcjami Generalnej Dyrekcji Wywiadu Celnego (DGCEI).

Wniosek o podatek od usług

Wystosowano zawiadomienie o żądaniu, w którym zarzucono, że usługi świadczone przez wnoszącego odwołanie nr 2 należą do kategorii usług przeładunku towarów, a nie usług GTA. Zawiadomienie obejmowało okres od 1 października 2004 r. do 31 marca 2009 r. Zarzucało wnoszącemu odwołanie nr 1 uchylanie się od płacenia podatku od usług związanych z tymi usługami.

Argumenty Odwołujących

Wnoszący odwołanie nr 2 utrzymywał, że główną świadczoną przez niego usługą był transport towarów, a inne usługi, takie jak załadunek i rozładunek, były czynnościami dodatkowymi i stanowiły integralną część głównej działalności transportowej. Argumentowali, że usługa złożona, obejmująca różne czynności dodatkowe, kwalifikuje się jako usługa ATM. Wnoszący odwołanie przytoczyli okólnik Dyrekcji Generalnej ds. Ceł i Akcyzy (CBEC) z dnia 6 sierpnia 2008 r., w którym wyjaśniono, że połączenie usług należy klasyfikować jako usługę ATM. Odwoływali się także do orzeczeń Trybunału i Sądu Najwyższego, które potwierdziły ten pogląd. Wnoszący odwołanie podnieśli ponadto, że roszczenia uległy przedawnieniu.

Stanowisko Komisji Skarbowej

Izba Skarbowa podtrzymała zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że złożonej umowy nie należy dzielić na odrębne elementy w celu klasyfikacji. Argumentowali, że głównym świadczeniem był załadunek i rozładunek, co spowodowało odpowiednią klasyfikację usług przeładunku towarów.

Decyzja Trybunału

Trybunał zbadał umowy o świadczenie usług i stwierdził, że główną działalnością był transport towarów. Chociaż niektóre kontrakty obejmowały załadunek i rozładunek materiałów, podstawową usługą był niewątpliwie transport. Trybunał uznał zatem, że prawidłową kwalifikacją rozpatrywanych usług jest usługa transportu towarowego. W rezultacie wniosek o usługę przeładunku ładunku uznano za nieodpowiadający. Trybunał uchylił cały wniosek i związane z nim kary.

Podsumowując, orzeczenie Trybunału w Kalkucie w sprawie Usha Martin Limited zapewnia cenną jasność w sprawie klasyfikacji usług, szczególnie gdy dotyczy to połączenia usług. W decyzji podkreślono znaczenie prawidłowej klasyfikacji usług dla celów podatkowych. W tej sprawie wyrok Trybunału wyjaśnił, że o klasyfikacji usług powinna decydować główna działalność, jaką w tym przypadku był przewóz towarów. Wyrok ten przypomina o konieczności precyzji w ustalaniu wymiaru podatku i znaczeniu prawidłowego określenia kategorii świadczonych usług.

PEŁNY TEKST DECYZJI CESTAT KOLKATA

Obydwa odwołania wynikają z tej samej decyzji, zatem obydwa są rozpatrywane na podstawie tej samej decyzji.

Stan faktyczny sprawy jest taki, że M/s Bhadoria Transport Company (wnoszący odwołanie nr 2) prowadził działalność w zakresie transportu towarów i w spornym okresie wnoszący odwołanie nr 2 zawarł umowę i otrzymywał zamówienia z pracy wnoszącego odwołanie nr 1 , M/s Usha Martin Limited, Gam aria, Jharkhand. Prace podjęte dla Odwołującego nr 1 polegały na transporcie towarów oraz załadunku i przeniesieniu materiałów z prywatnego peronu kolejowego na plac składowy. Apelant nr 2 świadczył wspomniane usługi i zarejestrował się jako usługodawca Agencji Transportu Towarowego (GTA), a Apelant nr 1 płacił podatek od usług w ramach kategorii usług GTA. Odwołujący nr 1 zapłacił podatek od usług do dnia 16 maja 2008 r., a następnie, zgodnie z DGCEI i na polecenie Odwołującego nr 1, Odwołujący nr 2 zapłacił podatek od usług w kategorii usługi przeładunku towarów. W wyniku przeprowadzonego przez DGCEI postępowania wyjaśniającego wystosowano zawiadomienie z dnia 23.04.2010 r., dotyczące okresu od 1 października 2004 r. do 31 marca 2009 r., w którym zarzucono, że w spornym okresie Odwołujący nr 2 świadczył usługi załadunku i rozładunku towarów kolejowych wagony, a także transport w niektórych przypadkach na podstawie złożonych zleceń pracy otrzymanych od Apelanta nr 1, które rzekomo podlegały opodatkowaniu w ramach usługi przeładunku towarów od dnia 01.01.2005, a nie w trakcie świadczenia usługi GTA na rzecz Apelanta nr 1, od którego podatek od usług byłby należny, ale nie został zapłacony, z wyjątkiem zakresu wskazanego w wezwaniu, a następnie zarzucono, że Odwołujący nr 1 uchylał się od zapłaty podatku od usług z naruszeniem przepisów prawa w drodze zmowy, wprowadzenie w błąd itp. następnie podjęto decyzję i podtrzymano żądanie podatku od usług przeciwko Apelantowi nr 1 i Shri Dharamvirowi Bhadorii, Associate, a na Apelanta nr 1 nałożono karę.

Adwokat Apelanta nr 2 twierdzi, że usługę świadczoną przez Apelanta nr 2 na rzecz Apelanta nr 1 można prawidłowo zaklasyfikować do kategorii usług GTA. Twierdzi, że zgodnie ze zleceniem/umową główną działalnością z tym związaną był transport towarów, a pozostałe usługi, czyli załadunek i rozładunek, miały charakter incydentalny i stanowiły nierozerwalną część pracy przedsiębiorstwa. drogą/koleją za pośrednictwem przewoźników towarowych. W związku z tym usługa złożona, która obejmuje różne usługi pomocnicze, takie jak załadunek/rozładunek, pakowanie/rozpakowanie, przeładunek, tymczasowe składowanie itp., jest usługą GTA zgodnie z wyjaśnieniami Dyrekcji Generalnej ds. Ceł i Praw Pośrednich (CBEC) przedstawionych przez Okólnik nr 104.07.2008-ST ​​z dnia 06.08.2008r. Powołał się także na orzeczenia tego Trybunału w sprawie DRS Logistics Private Limited v. Commissioner of Service Tax ogłoszonej w GSTL 352 (T) z 2017 r., która została podtrzymana przez Sąd Najwyższy w sprawie GSTL J172 (SC) z 2018 r. podnosi również, że skargi również uległy przedawnieniu.

Z drugiej strony Specjalny Rzecznik Skarbowy poparł zaskarżone postanowienie i podniósł, że organ orzekający uznał, że umowy złożonej nie należy dzielić na części składowe i klasyfikować odrębnie. Dlatego też głównym świadczeniem jest załadunek i rozładunek, stąd też zasadność klasyfikacji to usługa przeładunku towarów.

Usłyszeliśmy

Źródło: www.bing.com