Właściwie niektóre gry komputerowe zdobywają uznanie zarządców świata sztuki?
Odcięcie się od klasyki
W marcu 2009 roku, Super Mario Clouds (2002) Cory’ego Arcangela pojawiło się na okładce Artforum, co uczyniło studio gier wideo wreszcie jako część dyskursu artystycznego. Arcangel musiał pozbyć się niemal każdego elementu – ziemi, drzew, powerupów, potworów, a nawet samego Mario – aby stworzyć wersję wideo tej gry. Chociaż istniały wcześniejsze i bardziej obrazoburcze modyfikacje Mario, takie jak Super Mario Trilogy Myfanwy Ashmore (2000-04) – modyfikacja gry, w której Mario żyje i umiera bez leków zwiększających jego możliwości, kontrastując tym samym z funkcją “Mint Your Memory” gry “Third World” Massana.
Jednak mimo nadającej się do rozpoznania ikonografii gra i jej instalacje odnoszą się do skomplikowanej krytyki wywiedzionej z brazylijskiej teorii krytycznej i pedagogiki, wszystko splecione z kwestiami “ekstraktywizmu”. Ironią jest, że przepiękna, ale surrealistyczna gra Ringing Comic dodatkowo kwestionuje techniczne standardy, jakie dominują w sztuce.
Uniwersalizm kontra intersekcjonalność
Na przestrzeni lat gry wideo znalazły się w białych sześcianach, a performance jest coraz popularniejszy w galeriach i na festiwalach.
Oleomingus Studio stworzyło grę “In the Pause between the Ringing” do ekspozycji w Victoria & Albert Museum, gdzie surrealna wizualizacja przyciąga sprawiedliwość społeczną. Perry’s video documents Sandy navigating a team-selection screen in the game while he describes his close friendships with the men whose likenesses continue to be exploited.
Przyszłość galerii sztuki
Zawsze, kiedy sztuka boryka się z elitaryzmem i wykluczeniem, odkrywanie interaktywnych form w tekno nowości np. technologii blockchainu…
W ramach tego zainteresowania sztuką w grach wideo nadal rozważamy, co stanowi znaczącą interakcję w sztuce cyfrowej.
Źródło : www.bing.com

