Ben Esposito z Neon White o modach Counter-Strike, inspiracyjnych koktajlach i jeżu Shadow the Hedgehog w popiół słoneczny

„Myślę, że nadrzędną koncepcją stojącą za tą grą i jednym z bodźców do jej stworzenia było to, że chcieliśmy stworzyć naprawdę grę wideo”, powiedział mi główny projektant Neon White, Ben Esposito, podczas rozmowy z Zoom. Jeśli jest jeden sposób na opisanie Neon White, to jest to gra wideo, chociaż starałem się być bardziej hojny w moich słowach w recenzji TheGamera o platformowej grze randkowej FPS. Co jednak sprawia, że ​​Neon White jest dziczyzna? Co sprawia, że ​​jakakolwiek gra jest pod tym względem gra? W trakcie naszej rozmowy staraliśmy się dotrzeć do sedna tego.

Esposito odrzuca porównanie rękawic Titanfall 2 i zagłębia się w historię gier wideo oraz własne doświadczenia, wyjaśniając inspirację stojącą za tekkerami Neon White. „Moim doświadczeniem jest granie w mapy surfingowe Counter-Strike, tworzyłem mody do Half-Life i Quake i lubiłem mapy skoków” – wyjaśnia. „Grałem w Team Fortress Classic, wykonując skoki na granaty ogłuszające. Te rzeczy są częścią mojej historii. To było dla mnie naprawdę zabawne i ważne, aby spróbować wnieść do mieszanki wiele pomysłów ze starej szkoły, ponieważ nie próbowaliśmy udoskonalać najnowocześniejszych technik ruchu, próbowaliśmy wyciągnąć z historii pierwszego scenariusze rozgrywki platformowej dla osób.”

Powiązane: Demo Last Worker dowodzi, że potrzebujemy więcej postaci Scouse w grach

Esposito opisuje inspiracje Neon White jako „smoothie”, ale jasne jest, że te inspiracje z końca lat 90. i początku XX wieku stanowią większość smoothie, banana i mleka owsianego, które tworzą bazę. Jednak składniki, które dodają więcej smaku, są bardziej niejasne.

Po ukończeniu Donut County Esposito pracował nad koncepcją inspirowaną Jumping Flash na oryginalną konsolę PlayStation. Zawsze chce zrobić coś innego, zarówno od tego, co on lub ktokolwiek inny zrobił wcześniej, więc ta gra nigdy nie będzie remake’iem Jumping Flash. Był to jeden składnik jego koktajlu Neon. Tyle że w tym momencie nie był to koktajl neonowy, tylko zwykły koktajl z gry wideo. Neonowa inspiracja pochodziła od jego partnerki Genewy.

Wymyśliła imię Neon White. Nie dla platformówki FPS Esposito, tylko dla gry. Para przeprowadziła wspólnie burzę mózgów, wymyślając, że jest zabójcą z nieba, wydzielającym wielkie wibracje Konstantyna, i jest drabina, na którą musi się wspiąć, aby być najlepszym niebiańskim zabójcą (jak nikt nigdy nie był). Dopiero kilka miesięcy później uświadomili sobie, że jego obecny projekt będzie idealnym pojazdem dla Neon White: „i tak po prostu połączyło się w naturalny sposób, gdy bawiliśmy się wszystkimi pomysłami”.

Zniknęły mechy z jego poprzedniego tematu (co niewątpliwie doprowadziłoby do większej liczby porównań Titanfall) i przekształciło się w coś innego. Wyewoluował w Neon White. Ale od czasu premiery ponownie ewoluował i to dzięki graczom.

„Wiele rzeczy, które ludzie znajdują, nie zostało zaprojektowanych przez nas, na przykład niektóre technologie ruchu”, mówi Esposito. „Na przykład celowo umieściłem tę koncepcję, że możesz sparować kulę i daje ci to niewielki wzrost prędkości. I nikt w zespole nie jest w tym szczególnie dobry… Potem nagle, kiedy wydaliśmy demo, ludzie od razu zorientowali się, że jeśli strzelisz granatem na ziemię i uderzysz go kataną zaraz po tym, jak strzelisz. to dostajesz zwiększenie prędkości. Myślę, że to ma sens, ponieważ sparowałeś pocisk, ale nigdy nie myślałem, żeby zrobić to z moim własnym pociskiem, bo to absurd.

Uwielbia jednak absurdy społeczności Neon White – w końcu jest to gra dla dziwaków – a naleganie, by złamać jego grę, wynika z faktu, że Neon White to gra o speedrunningu.

„Ludzie wciąż znajdują nowe rzeczy. To całkiem fajne, przyglądam się uważnie” — mówi Esposito. „Czasami to najfajniejsza rzecz na świecie. A innym razem rozmawiam z Carterem i Russellem, którzy zaprojektowali poziomy, i mówimy sobie: „O mój Boże, oni całkowicie podkopali cały projekt tego”.

Kilka mechanik zostało naprawionych, ale w większości Esposito po prostu siedzi i cieszy się chaosem. W końcu Speedrunning to przerwanie gry. „Cieszę się, że ludzie znaleźli sposoby, aby przylgnąć do nas i przełamać nasze poziomy, ponieważ to, co jest fajne w speedrunningu, to łamanie rzeczy… Gdyby wszystko było celowe z naszej strony, prawie nie byłoby tak zabawnie”.

Odnajdywanie niezamierzonych kombinacji mechanik, wykorzystywanie luk w mapie i generalnie stosowanie każdej sztuczki speedrunningowej w książce doprowadziło do tego, że gracze znaleźli jeden sekret w Neon White: czerwone medale. Gra pokazuje cztery nagrody za biegi, w zależności od tego, jak szybko ukończysz każdy etap; Brąz, srebro, złoto i platyna. Brąz to, jeśli skończysz, ale w zasadzie wszystko inne zrobisz źle, Silver to generalnie barebone, prosty bieg, Gold używa celowego skrótu, a Platinum to doskonały bieg z kilkoma bardziej skomplikowanymi sztuczkami i skrótami. Czerwone medale to czasy Esposito na poziomach, które już są pokonywane.

„Byłem na to psychicznie przygotowany”, wyjaśnia Esposito, „ale widząc, jak to się dzieje i widząc, jak ludzie publikują:„ och, tak, oto wszystkie moje oczyszczone, każda czerwień w tej misji i każda czerwień w tej misji ”. jesteś oddany”.

Esposito ma niesamowicie zróżnicowane CV, od narracyjnej przygody What Remains of Edith Finch po unikalne łamigłówki Donut County, a oprócz tego ma też napisy na kilka innych tytułów. Jego szczególne podziękowania w Solar Ash polegają na tym, że zasugerował, aby długoletni przyjaciel Alx Preston dodał do gry szlifowanie szyn. „Będzie jak Shadow the Hedgehog”, powiedział założycielowi Heart Machine. – Naprawdę się wściekł, ale wiesz co? W końcu dodał szlifowanie szyn. Ale co to oznacza dla jego następnej gry?

„Interesuje mnie przejście do czegoś, czego po prostu nie robiłem wcześniej”, wyjaśnia. „Ponieważ to ostatecznie motywuje większość projektów, które robię. Chcę zrobić coś, czego wcześniej nie widziałem, co wiem, że bym tego chciał i jestem prawie pewien, że nikt inny tego nie zrobi”.

Jednak inna gra akcji nie jest wykluczona (nie ma też kontynuacji ani DLC do jego poprzednich gier „jeśli był ogromny popyt”), ponieważ nauczył się tak wiele o gatunku podczas tworzenia Neon White. „Chcę teraz wykorzystać część tych mięśni, aby stworzyć grę, która znów będzie fajna”.

Dalej: Jest powieść Disco Elysium, ale prawdopodobnie nie możesz jej przeczytać